Zniesienie współwłasności przy braku zgody: jak to przebiega i co możesz zrobić
Tak, współwłasność można znieść bez zgody pozostałych. Każdy współwłaściciel, nawet ten z najmniejszym udziałem, może tego żądać (art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego). Wystarczy jego wniosek do sądu rejonowego, w którego okręgu leży nieruchomość (art. 507 i 606 Kodeksu postępowania cywilnego). Opłata od wniosku wynosi 1000 zł, a 300 zł, jeśli wszyscy przedstawią zgodny projekt (art. 41 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych). Sąd wybiera jeden z trzech sposobów: podział fizyczny, przyznanie nieruchomości jednej osobie ze spłatą pozostałych albo sprzedaż. Brak zgody nie zatrzymuje sprawy. Wpływa najwyżej na to, który sposób wybierze sąd.
Poniżej znajdziesz, co zrobić krok po kroku, gdy to Ty chcesz wyjść ze współwłasności, co możesz osiągnąć, gdy to Ty się nie zgadzasz, oraz dwa błędy, które w takich sprawach kosztują najwięcej: przegapienie rozliczeń i czekanie.
| Twoja sytuacja | Co możesz zrobić | Podstawa |
|---|---|---|
| Chcesz wyjść ze współwłasności, a reszta się nie zgadza | Złożyć wniosek o zniesienie współwłasności do sądu | art. 210 § 1 k.c. |
| Chcesz sprzedać całą nieruchomość, masz co najmniej połowę udziałów | Wystąpić do sądu o zgodę na sprzedaż (bez znoszenia współwłasności) | art. 199 k.c. |
| Chcesz po prostu wyjść, bez sądu | Sprzedać swój udział – zgoda pozostałych nie jest potrzebna | art. 198 k.c. |
| Ktoś złożył wniosek, a Ty nie chcesz zniesienia | Walczyć o sposób zniesienia, zgłosić rozliczenia; zablokować sprawę możesz tylko wyjątkowo | art. 211–212 k.c., art. 618 k.p.c. |
| Współwłaściciel nie odbiera pism albo nie wiadomo, gdzie mieszka | Sprawa toczy się dalej, ale pierwsze pismo możesz musieć doręczyć przez komornika; dla osoby nieznanej z miejsca pobytu ustanawia się kuratora | art. 139¹, 143–144, 513 k.p.c. |
Czy można znieść współwłasność bez zgody współwłaściciela?
Tak. Prawo do żądania zniesienia współwłasności ma każdy współwłaściciel (art. 210 § 1 k.c.) i nie ulega ono przedawnieniu (art. 220 k.c.). Nie ma więc momentu, w którym byłoby „za późno”, i nie trzeba nikogo prosić o zgodę. Sąd musi sprawę rozpoznać i zakończyć jednym z ustawowych sposobów.
Wyjątki są nieliczne:
- Umowa wyłączająca zniesienie. Współwłaściciele mogą umówić się, że przez najwyżej 5 lat nikt nie zażąda zniesienia, z możliwością przedłużenia w ostatnim roku na kolejne 5 lat (art. 210 § 1 k.c.). Taka umowa wymaga jednak podpisu tych, których ma wiązać, więc przy braku zgody nie da się jej narzucić.
- Nieruchomość wspólna w budynku z wyodrębnionymi lokalami. Grunt i części wspólne bloku są współwłasnością przymusową. Ich zniesienia nie można żądać, dopóki trwa odrębna własność lokali (art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali). Nie dotyczy to współwłasności samego mieszkania.
- Wspólność majątkowa małżeńska. Majątek wspólny małżonków to współwłasność łączna, bez udziałów. Dopóki trwa wspólność, żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego (art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Po jej ustaniu (rozwód, rozdzielność) prowadzi się podział majątku wspólnego. Jeśli jednak małżonkowie mają nieruchomość w udziałach ułamkowych, np. kupioną przed ślubem, stosuje się zwykłe zniesienie współwłasności.
- Nadużycie prawa. Sąd Najwyższy dopuszcza oddalenie wniosku z powołaniem na zasady współżycia społecznego (art. 5 k.c.) tylko w szczególnych, wyjątkowo uzasadnionych wypadkach (postanowienie z 18.11.2016 r., I CSK 85/16). Takie oddalenie nie przekreśla na zawsze prawa do zniesienia: po zmianie okoliczności można złożyć wniosek ponownie.
Jeśli współwłasność powstała przez dziedziczenie i nie było działu spadku, zamiast zniesienia współwłasności prowadzi się zwykle dział spadku. Zasady są bardzo podobne, ale sądowy dział powinien obejmować cały spadek, a ograniczyć go do części można tylko z ważnych powodów (art. 1038 § 1 k.c.). Inne są też opłaty – zobacz tabelę kosztów niżej. Różnice między oboma postępowaniami i to, kiedy można je połączyć, opisujemy w tekście dział spadku a zniesienie współwłasności.
Zanim złożysz wniosek: czy na pewno potrzebujesz zniesienia?
Przy braku zgody współwłaściciele często myślą tylko o zniesieniu współwłasności. Są jeszcze dwie inne drogi, które warto rozważyć.
Sprzedaż całości za zgodą sądu (art. 199 k.c.)
Sprzedaż całej nieruchomości przekracza zwykły zarząd i wymaga zgody wszystkich. Jeśli jej brakuje, współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać, żeby o sprzedaży rozstrzygnął sąd. Sąd bierze pod uwagę cel sprzedaży i interesy wszystkich współwłaścicieli. To też sprawa sądowa i trzeba w niej pokazać konkretną transakcję (kupującego, cenę, warunki), więc nie musi być krótsza od zniesienia. Nie jest to jednak zniesienie współwłasności: nieruchomość sprzedajecie na rynku, a pieniądze dzielicie według udziałów. Przy dwóch osobach po 1/2 każda z nich może z tego skorzystać. Gdy masz mniej niż połowę, ta droga jest dla Ciebie zamknięta, chyba że dołączy ktoś z pozostałych.
Sprzedaż własnego udziału (art. 198 k.c.)
Swoim udziałem możesz rozporządzać bez zgody pozostałych, więc możesz go sprzedać lub podarować. Kłopot w tym, że sam udział, zwłaszcza w skłóconej współwłasności, sprzedaje się trudno i taniej niż odpowiednią część całości. Kupujący wchodzi w Twoje miejsce, a spór zostaje. Więcej o tym, czym jest udział i jak się go wycenia, przeczytasz w tekście co to jest udział w nieruchomości.
Wniosek o zniesienie współwłasności krok po kroku
- Ustal stan prawny. Sprawdź księgę wieczystą: kto jest wpisany i w jakich udziałach. Jeśli któryś współwłaściciel zmarł, najpierw trzeba ustalić jego spadkobierców (stwierdzenie nabycia spadku albo akt poświadczenia dziedziczenia).
- Wyślij propozycję na piśmie. Konkretną: kto co bierze, jaka spłata, w jakim terminie. Nie jest obowiązkowa, ale porządkuje sprawę i bywa dowodem, że próbowałeś porozumienia. Jeśli porozumiecie się co do sposobu jeszcze przed złożeniem wniosku i złożycie go ze zgodnym projektem, opłata wynosi 300 zł zamiast 1000 zł. Zgodny wniosek co do sposobu zniesienia sąd co do zasady uwzględnia także wtedy, gdy porozumienie zapadnie w trakcie sprawy (art. 622 § 2 k.p.c.), ale zapłaconej opłaty to już nie obniża.
- Złóż wniosek do sądu rejonowego, w którego okręgu leży nieruchomość. Wskaż nieruchomość (adres, numer księgi wieczystej), wszystkich współwłaścicieli z adresami i udziałami, proponowany sposób zniesienia i jego uzasadnienie, wartość nieruchomości oraz roszczenia do rozliczenia. Dołącz dowody własności (art. 617 k.p.c.) i odpisy wniosku dla każdego uczestnika.
- Zapłać opłatę. 1000 zł od wniosku, 300 zł przy zgodnym projekcie zniesienia (art. 41 u.k.s.c.).
- Przygotuj się na biegłego. Gdy uczestnicy spierają się o wartość, sąd powołuje rzeczoznawcę majątkowego, a przy podziale gruntu potrzebny jest też geodeta i projekt podziału na planie (art. 621 k.p.c.). Zaliczki na biegłych zwykle wpłaca wnioskodawca albo wszyscy uczestnicy.
- Zgłoś rozliczenia na czas. Nakłady, pożytki, wynagrodzenie za korzystanie ponad udział. Po zakończeniu sprawy tych roszczeń nie da się już dochodzić osobno (art. 618 § 3 k.p.c.). Szerzej niżej.
- Postanowienie i jego wykonanie. Sąd kończy sprawę postanowieniem, od którego przysługuje apelacja. Prawomocne postanowienie jest podstawą wpisu do księgi wieczystej (opłata od wniosku o wpis wynosi 150 zł), a przy sprzedaży – podstawą licytacji prowadzonej przez komornika.
Co, jeśli współwłaściciel nie odbiera pism albo nie wiadomo, gdzie mieszka?
Brak reakcji drugiej strony nie zatrzymuje sprawy. Wniosek podajesz z ostatnim znanym adresem. Niestawiennictwo uczestników nie tamuje rozpoznania sprawy (art. 513 k.p.c.). Uczestnik, który nie przychodzi na rozprawy, traci tylko możliwość obrony swojego stanowiska.
Jest jednak jeden haczyk. Jeśli uczestnik nie odbierze pierwszego pisma w sprawie, sąd może zobowiązać Ciebie do doręczenia mu go przez komornika w ciągu 2 miesięcy, pod rygorem zawieszenia postępowania (art. 139¹ w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). To dodatkowy koszt i czynność po Twojej stronie, więc pilnuj tego terminu.
Gdy miejsca pobytu współwłaściciela nie da się ustalić, możesz wnieść o ustanowienie dla niego kuratora (art. 143–144 k.p.c.). Ustanawia go przewodniczący na Twój wniosek, a Ty musisz uprawdopodobnić, że adresu naprawdę nie znasz, np. pokazać zwrot korespondencji, informację z rejestru PESEL albo wynik poszukiwań. Kurator reprezentuje nieobecnego w sprawie, a jego wynagrodzenie zwykle trzeba zaliczkować. Jeśli współwłaściciel zmarł, a spadkobierców nie da się ustalić, sprawa wygląda inaczej – opisujemy ją w tekście o tym, jak sąd szuka nieznanych spadkobierców.
Trzy sposoby zniesienia: który wybierze sąd?
Sąd sięga po sposoby w określonej kolejności. Sprzedaż jest ostatecznością.
| Sposób | Kiedy | Co dostajesz | Podstawa |
|---|---|---|---|
| Podział fizyczny | Gdy nieruchomość da się podzielić bez sprzeczności z prawem i przeznaczeniem rzeczy, bez istotnej zmiany rzeczy i bez znacznej utraty wartości (zwykle działki, czasem domy z wyodrębnionymi lokalami) | Własną część, ewentualnie z dopłatą lub obowiązkiem dopłaty | art. 211, art. 212 § 1 k.c. |
| Przyznanie jednej osobie ze spłatą | Gdy podział nie wchodzi w grę, a ktoś chce i jest w stanie spłacić pozostałych | Całość ze spłatą albo pieniądze za swój udział | art. 212 § 2 i 3 k.c. |
| Sprzedaż | Gdy nie da się podzielić, a nikt nie chce lub nie może przejąć ze spłatą | Część ceny z licytacji po potrąceniu kosztów | art. 212 § 2 k.c., art. 1066 k.p.c. |
Przyznanie ze spłatą: raty do 10 lat
Co do zasady sąd nie przyzna nieruchomości komuś, kto jej nie chce (tak m.in. Sąd Najwyższy w postanowieniu z 22.01.2026 r., II CSKP 45/23). Wyjątki zdarzają się bardzo rzadko (np. V CSK 430/15). Gdy chętnych jest kilku, bierze pod uwagę m.in. kto w niej mieszka, kto o nią dbał i kto realnie może spłacić pozostałych. Spłatę wylicza się według wartości udziałów, zwykle na podstawie opinii biegłego. Sąd może rozłożyć spłatę na raty płatne w ciągu najwyżej 10 lat, określić wysokość i termin uiszczenia odsetek oraz sposób zabezpieczenia spłat (art. 212 § 3 k.c.). Jeśli chcesz przejąć nieruchomość, pokaż sądowi konkretny plan spłaty i dowody, że masz na nią środki albo zdolność kredytową. Sama deklaracja zwykle nie wystarcza.
Sprzedaż: dlaczego wszyscy na niej tracą
Przy sprzedaży stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji z nieruchomości (art. 1066 k.p.c.), więc nieruchomość sprzedaje komornik na licytacji. Do tego potrzebne jest prawomocne postanowienie zaopatrzone w klauzulę wykonalności. Sąd może też zarządzić samą sprzedaż, a rozliczenia między współwłaścicielami odłożyć do podziału uzyskanej ceny (art. 625 k.p.c.). Na pierwszej licytacji najniższa cena to 3/4 sumy oszacowania, na drugiej 2/3. Z ceny najpierw pokrywa się koszty, a resztę dzieli według udziałów i rozliczeń. Jak to przebiega krok po kroku, opisujemy w tekście o licytacji przy zniesieniu współwłasności.
Rozliczenia: najczęściej przegapiana część sprawy
W postępowaniu o zniesienie współwłasności sąd rozstrzyga także wzajemne roszczenia współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy (art. 618 § 1 k.p.c.). Chodzi przede wszystkim o:
- Nakłady – remonty, modernizacje, zapłacony podatek od nieruchomości, ubezpieczenie, opłaty, które ponosiłeś ponad swój udział.
- Pożytki – np. czynsz z najmu. Pożytki i inne przychody, a także wydatki i ciężary, rozkładają się według udziałów (art. 207 k.c.).
- Wynagrodzenie za korzystanie ponad udział – gdy jeden współwłaściciel sam zajmuje nieruchomość i nie dopuszcza pozostałych.
Uwaga: po zakończeniu sprawy o zniesienie współwłasności uczestnik nie może już dochodzić tych roszczeń w osobnym procesie (art. 618 § 3 k.p.c.). Jeśli ich nie zgłosisz w trakcie, co do zasady przepadają. Zbierz faktury, potwierdzenia przelewów i umowy z wykonawcami, zanim złożysz wniosek albo odpowiedź na wniosek. Pamiętaj też, że choć samo żądanie zniesienia się nie przedawnia, roszczenia o nakłady, pożytki czy wynagrodzenie mogą się przedawnić (zob. postanowienie SN z 17.04.2023 r., II CSKP 966/22). Nie odkładaj więc sprawy latami, licząc, że rozliczysz wszystko na końcu.
Ile kosztuje zniesienie współwłasności przy braku zgody?
| Pozycja | Kwota | Uwagi |
|---|---|---|
| Opłata od wniosku | 1000 zł (300 zł przy zgodnym projekcie) | art. 41 u.k.s.c. |
| Opłata przy dziale spadku | 500 zł (300 zł przy zgodnym projekcie); dział spadku ze zniesieniem współwłasności: 1000 zł (600 zł) | art. 51 u.k.s.c. |
| Biegły rzeczoznawca, geodeta | zależy od sprawy | zaliczki zwykle wpłacają uczestnicy |
| Pełnomocnik | według umowy | nieobowiązkowy |
| Wpis do księgi wieczystej po zniesieniu | 150 zł | art. 42 ust. 3 u.k.s.c. |
| PCC przy spłatach lub dopłatach | 2% od wartości nabytej ponad udział | tylko gdy są spłaty lub dopłaty |
W sprawach nieprocesowych każdy uczestnik co do zasady ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 520 § 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy wskazuje, że w sprawach o zniesienie współwłasności interesy współwłaścicieli co do zasady nie są sprzeczne (postanowienie z 16.07.2021 r., III CSK 111/21), więc odstępstwa od tej reguły zdarzają się rzadko.
Podatki. Podatek od czynności cywilnoprawnych płaci się tylko od części dotyczącej spłat lub dopłat. Stawka wynosi 2%, a płaci osoba, która nabywa ponad swój udział. Dotyczy to także postanowienia sądu, nie tylko umowy u notariusza: przy postanowieniu sam składasz deklarację PCC-3 i płacisz podatek w ciągu 14 dni od uprawomocnienia. Jeśli zniesienie odbywa się bez spłat i dopłat, PCC nie ma. PIT ma dwie strony. Jeśli dostajesz spłatę, w praktyce zbywasz swój udział za pieniądze. Gdy od końca roku, w którym go nabyłeś, nie minęło 5 lat, może pojawić się podatek dochodowy (art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT); przy udziale ze spadku liczy się to od końca roku, w którym nabył go spadkodawca (art. 10 ust. 5). Jeśli przejmujesz nieruchomość, to, co dostajesz ponad swój dotychczasowy udział, ma dla PIT nową datę nabycia: pięć lat przy późniejszej sprzedaży tej części liczy się od końca roku zniesienia współwłasności. W interpretacjach z 2026 r. Krajowa Informacja Skarbowa wskazuje, że nabyciem jest każde otrzymanie więcej, niż wynosił udział, także bez spłat i dopłat. Neutralne podatkowo jest tylko zniesienie mieszczące się w udziałach.
Ile trwa sprawa?
Przepisy nie wyznaczają terminu. Sprawa, w której uczestnicy zgadzają się co do sposobu, może zakończyć się na jednej rozprawie. Sprawa z ostrym sporem o wartość, podziałem gruntu, rozliczeniami nakładów i uczestnikiem, którego trzeba szukać, potrafi trwać latami. Najwięcej czasu zajmują zwykle opinie biegłych, ustalanie spadkobierców i doręczenia. Najwięcej przyspiesza kompletny wniosek z numerem księgi wieczystej, adresami wszystkich uczestników i konkretną propozycją.
Gdy to Ty nie zgadzasz się na zniesienie
Sam brak zgody nie zatrzyma sprawy. Masz jednak realny wpływ na to, jak się skończy:
- Zaproponuj konkretny sposób. Jeśli chcesz zachować nieruchomość, wnieś o przyznanie jej Tobie ze spłatą rozłożoną na raty (art. 212 § 3 k.c.) i udowodnij, że stać Cię na spłatę. Jeśli da się ją podzielić, przedstaw projekt podziału.
- Kwestionuj wycenę, jeśli jest zaniżona lub zawyżona. Od wartości zależą spłaty i dopłaty. Wnieś o opinię biegłego.
- Zgłoś swoje rozliczenia. Nakłady i wynagrodzenie za korzystanie mogą istotnie zmienić to, kto komu ile płaci.
- Odpowiedz w terminie. Swoje stanowisko przedstawiasz przede wszystkim w odpowiedzi na wniosek o zniesienie współwłasności.
Pytanie, czy i jak da się zablokować zniesienie współwłasności, szczegółowo omawia poradnik jak zablokować zniesienie współwłasności na stronie GRB Nieruchomości. Poniżej zostawiamy jedno narzędzie, które działa tylko wtedy, gdy zgodę uda się uzyskać: umowę wyłączającą zniesienie.
Umowa wyłączająca zniesienie współwłasności na 5 lat
Art. 210 § 1 k.c. pozwala wyłączyć uprawnienie do żądania zniesienia współwłasności czynnością prawną na czas nie dłuższy niż 5 lat. W ostatnim roku przed upływem tego terminu możecie przedłużyć wyłączenie na kolejne 5 lat. Przedłużenie można ponawiać.
Co z tego wynika w praktyce:
- Nie da się zrzec zniesienia na zawsze. Przepis wyznacza górną granicę 5 lat. Nie wpisuj „na czas nieokreślony” ani „dożywotnio”.
- Nieruchomość rolna i gospodarstwo rolne mają dodatkowe zasady. Ich zniesienie następuje z uwzględnieniem ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego (art. 210 § 2 k.c.).
- Przedłużenie ma swoje okno czasowe. Ustawa mówi o ostatnim roku przed upływem terminu. Zapisz sobie tę datę, bo po jej przegapieniu każdy znów może złożyć wniosek.
- Umowa wymaga podpisu wszystkich, których ma wiązać. Jeśli współwłaściciel, który chce wyjść ze współwłasności, nie podpisze, umowa go nie obejmie.
Czy umowa zadziała, gdy ktoś sprzeda swój udział?
To najważniejsza słabość takiej umowy. Każdy współwłaściciel może sprzedać swój udział bez zgody pozostałych (art. 198 k.c.). Umowa wyłączająca zniesienie nie zabrania sprzedaży udziału.
Nowego współwłaściciela umowa wiąże wtedy, gdy o niej wiedział albo z łatwością mógł się dowiedzieć (art. 221 k.c.). Najprościej zapewnić to wpisem do księgi wieczystej. Ustawa o księgach wieczystych i hipotece wprost przewiduje ujawnienie „roszczenia współwłaścicieli wyłączającego uprawnienie do zniesienia współwłasności” (art. 16 ust. 2 pkt 4). Roszczenie ujawnione w księdze jest skuteczne wobec praw nabytych przez czynność prawną po jego wpisie (art. 17).
Do wpisu wystarczy dokument z podpisami poświadczonymi notarialnie, jeśli przepis szczególny nie wymaga innej formy (art. 31 ust. 1 tej ustawy). Umowę możecie też zawrzeć w formie aktu notarialnego i od razu złożyć przez notariusza wniosek o wpis.
Wzór: umowa wyłączająca uprawnienie do zniesienia współwłasności
Wzór pokazuje układ i najważniejsze postanowienia. Przed podpisaniem dopasuj go do swojej nieruchomości.
UMOWA O WYŁĄCZENIU UPRAWNIENIA DO ŻĄDANIA ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI
zawarta w [miejscowość] dnia [data] pomiędzy:
1. [imię i nazwisko], PESEL [numer], zam. [adres], współwłaścicielem w udziale [ułamek],
2. [imię i nazwisko], PESEL [numer], zam. [adres], współwłaścicielem w udziale [ułamek],
[kolejni współwłaściciele].§ 1. Strony oświadczają, że są jedynymi współwłaścicielami nieruchomości położonej w [miejscowość], przy ul. [adres], dla której Sąd Rejonowy w [miejscowość] prowadzi księgę wieczystą nr [numer KW], w udziałach wskazanych wyżej.
§ 2. Na podstawie art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego strony wyłączają uprawnienie każdej z nich do żądania zniesienia współwłasności nieruchomości opisanej w § 1 na okres 5 lat, licząc od dnia [data].
§ 3. Strony zgodnie wnoszą o ujawnienie w księdze wieczystej nr [numer KW] roszczenia współwłaścicieli wyłączającego uprawnienie do zniesienia współwłasności, zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 4 ustawy o księgach wieczystych i hipotece.
§ 4. [Opcjonalnie: sposób korzystania z nieruchomości, np. kto używa której części, jak dzielicie koszty i podatek od nieruchomości.]
§ 5. Strony mogą przedłużyć wyłączenie na dalsze 5 lat w ostatnim roku przed upływem terminu z § 2.
[podpisy wszystkich współwłaścicieli, poświadczone notarialnie]Gotowe wzory pisma – wniosku spornego (ze spłatą) i zgodnego – z omówieniem znajdziesz w tekście wniosek o zniesienie współwłasności – wzór.
Najczęstsze pytania
Czy sąd może zmusić mnie do zniesienia współwłasności?
Tak. Jeśli którykolwiek współwłaściciel złoży wniosek, sąd znosi współwłasność także wbrew sprzeciwowi pozostałych. Sprzeciw może wpłynąć na sposób zniesienia, ale co do zasady nie na sam fakt zniesienia.
Czy mogę sprzedać mieszkanie bez zgody współwłaściciela?
Całego mieszkania nie. Możesz sprzedać swój udział (art. 198 k.c.). Jeśli masz co najmniej połowę udziałów, możesz też wystąpić do sądu o rozstrzygnięcie w sprawie sprzedaży całości (art. 199 k.c.).
Czy sąd może nakazać sprzedaż, jeśli tego nie chcę?
Tak, gdy nieruchomości nie da się podzielić, a nikt nie chce lub nie może przejąć jej ze spłatą pozostałych. Najprościej uniknąć sprzedaży, zgłaszając realną propozycję przejęcia ze spłatą albo porozumienie co do sprzedaży na rynku.
Ile kosztuje wniosek o zniesienie współwłasności?
1000 zł, a 300 zł, jeśli wniosek zawiera zgodny projekt zniesienia. Przy dziale spadku połączonym ze zniesieniem współwłasności: 1000 zł albo 600 zł. Do tego mogą dojść zaliczki na biegłych, koszt pełnomocnika i 150 zł opłaty za wpis do księgi wieczystej.
Czy mogę żądać zwrotu za remonty po zakończeniu sprawy?
Co do zasady nie. Roszczenia z tytułu posiadania, w tym o nakłady, trzeba zgłosić w postępowaniu o zniesienie współwłasności. Po jego zakończeniu nie można ich dochodzić osobno (art. 618 § 3 k.p.c.).
Czy można to załatwić u notariusza, skoro brak zgody dotyczy tylko kwoty spłaty?
Tak, jeśli uda się dojść do porozumienia. Umowne zniesienie współwłasności wymaga zgody wszystkich i aktu notarialnego. Jak wygląda wariant bez spłat i ile kosztuje, opisujemy w tekście o nieodpłatnym zniesieniu współwłasności u notariusza. Ogólne zasady obu trybów znajdziesz w przewodniku Zniesienie współwłasności.
Artykuł ma charakter informacyjny. Stan prawny na listopad 2026 r.





1 Comment
[…] Dostałeś wniosek i chcesz zaproponować własny wariant? Zobacz jak przygotować odpowiedź na wniosek o zniesienie współwłasności oraz tekst zniesienie współwłasności przy braku zgody. […]